Jak znaleźć motywację do pisania pracy dyplomowej? 10 sposobów na zwiększenie motywacji do pracy
- Ewa Dec
- 8 cze
- 5 minut(y) czytania
Brak motywacji do pisania pracy dyplomowej to problem, z którym mierzy się większość studentów. Sama przez to przechodziłam. Pisanie pracy licencjackiej lub magisterskiej to duży, długoterminowy projekt, który wymaga czasu i regularności, a przede wszystkim naszej energii.
W teorii zadanie wydaje się proste: „po prostu usiądę i napiszę”. W praktyce często kończy się na odkładaniu, stresie i patrzeniu w pusty dokument przez godzinę.
Dobra wiadomość? Motywacja nie jest niezbędna do działania, ale istnieją sprawdzone sposoby, żeby zwiększyć jej poziom.
Poniżej znajdziesz skuteczne metody, które pomagają odzyskać chęć do pracy i przestać odkładać pisanie na później.
1. Nie czekaj na nagły przypływ motywacji
Wiele osób myśli:„Zacznę pisać, kiedy poczuję motywację”. Problem w tym, że motywacja jest bardzo zmienna. Zależy od nastroju, poziomu energii, stresu czy nawet pogody. Jeśli będziesz czekać na idealny moment, możesz czekać naprawdę długo.
Dlatego ważniejsze od motywacji są:
nawyki,
regularność,
robienie małych kroków
dbanie o siebie
Nie musisz czuć się genialnie, żeby napisać poprawny, całkiem przyzwoity akapit. Nie musisz mieć idealnego planu, żeby stworzyć pierwszy szkic. Bardzo często to właśnie działanie wywołuje motywację, nie odwrotnie. Najtrudniejszy etap to zwykle samo rozpoczęcie.
Pamiętaj: zawsze możesz poprawić to co napiszesz.
2. Zadbaj o podstawowe potrzeby
Trudno pisać pracę dyplomową na „pustej baterii”. Mózg też ma ograniczoną ilość energii. W praktyce obniżona motywacja często nie jest oznaką braku dyscypliny, lecz sygnałem przemęczenia lub niezaspokojonych podstawowych potrzeb organizmu.
Dlatego przed pracą warto zadbać o:
odpowiednio długi i komfortowy sen,
zbilansowaną dietę, (plany żywieniowe możesz znaleźć na stonie NFZ za darmo)
wystarczająco duże nawodnienie,
aktywność fizyczną,
odpoczynek.
Regularna regeneracja poprawia koncentrację i pamięć. Jest niezbędna dla wysokiej motywacji. Czasami godzina odpoczynku (szczególnie aktywnego) daje więcej niż trzy godziny siedzenia nad tekstem bez efektów.
Zadaj sobie kilka pytań:
Czy jestem dziś wystarczająco wypoczęta/y?
Czy jadłam/em coś zdrowego? Czy dostarczyłem organizmowi energii z jakościowych produktów?
Czy naprawdę nie mam siły, czy po prostu nie mam ochoty zaczynać?
3. Przestań myśleć, że wszystko musi być idealne
Perfekcjonizm bardzo często blokuje pisanie. Pierwsza wersja tekstu prawie nigdy nie jest idealna, wystarczy, że będzie spójna, a dla Ciebie najważniejsze żeby była ukończona.
Zastanów się czy nie ograniczają Cię własne myśli.
Myśli typu:
„to musi być idealne”,
„jeszcze nie jestem gotowa/y”, "wyjdę na niekompetentną"
„promotor uzna, że się nie znam”, "będzie na mnie zły"
potrafią skutecznie zatrzymać działanie.
Jeżeli takie lub podobne, myśli Cię blokują to odpowiedz sobie na stępujące pytania:
Czy naprawdę musi być idealnie, żeby było wystarczająco dobrze?
Co najgorszego realnie się stanie, jeśli zrobię to „tylko” poprawnie?
Co dokładnie znaczy, że „nie jestem gotowy/gotowa”? Jakie minimum wystarczy, żeby zacząć?
Czy powiedziałabym to samo komuś bliskiemu w takiej sytuacji?
Czy ta myśl pomaga mi ruszyć do przodu, czy mnie zatrzymuje?
4. Podziel zadanie na absurdalnie małe kroki
„Muszę napisać cały rozdział” brzmi przytłaczająco. „Dopiszę trzy zdania do wstępu” brzmi dużo łatwiej.
Brzmi prosto? O to właśnie chodzi, żeby zadanie było jak najprostsze i najkrótsze. Im mniejsze zadanie, tym mniejszy opór psychiczny przed rozpoczęciem.
Zamiast myśleć: „muszę dziś napisać cały rozdział”, spróbuj podzielić pracę na mniejsze zadania. Spisz zadania, "rozbijąc" je na mniejsze np.
poprawić jeden akapit,
znaleźć jedno źródło,
rozpisać plan podrozdziału.
ułożyć literaturę
Nasz mózg dużo chętniej angażuje się w proste i wyglądające na wykonalne zadania. Twoja praca może iść do przodu małymi krokami.
5. Korzystaj z techniki Pomodoro
Jeśli trudno Ci się skupić, spróbuj pracy w krótkich blokach czasowych.
Technika Pomodoro polega na pracy w blokach czasowych ( 25 minut pracy, 5 minut przerwy). Nie musisz siedzieć nad tekstem trzy godziny bez przerwy, żeby mieć poczucie, że „pracowałaś porządnie”.
Najpopularniejsza wersja techniki Pomodoro wygląda tak:
25 minut pracy,
5 minut przerwy.
Taki system pomaga zmniejszyć presję i oszukać myśl:„to będzie trwało wieczność”.
Dobrze działa też ustalenie konkretnego celu na jeden blok pracy.
Na przykład:
„przez 25 minut poprawiam tylko przypisy”,
„szukam trzech źródeł do jednego argumentu”.
Następne 5 min możesz przeznaczyć na cokolwiek masz ochotę, a po ich upłynięciu usiąść do kolejnego bloku pracy przez 25 min. Ustal, że wykonasz na przykład 4 pełne cykle praca-przerwa.
Nie musisz jednak trzymać się sztywno klasycznego podziału 25:5.
Niektóre osoby wolą:
45 minut pracy i 15 minut przerwy,
50 minut pracy i 10 minut odpoczynku.
Najważniejsze, żeby system był realny do utrzymania i dostosowany do Ciebie. Dla mnie osobiście pomodoro jest za krótkie, wolę korzystać z tej metody pisząc np. 40 min i robić sobie dłuższą 10 min przerwy. Możesz zacząć od zalecanego podziału 25:5 i zmieniać go tak, by technika była dla Ciebie jak najbardziej użyteczna.
6. Przygotuj sobie dobre środowisko do pracy
Bardzo dużo energii tracimy nie na samo pisanie, ale na „wchodzenie” w tryb pracy.
Dlatego warto wcześniej przygotować:
otwarty dokument,
notatki,
książki,
wodę,
spokojne miejsce,
słuchawki lub muzykę.
Dobrze działa też ograniczenie rozpraszaczy. Telefon poza zasięgiem ręki, wyciszone powiadomienia itd. Polecam mieć też pod ręką kartkę czy notatnik, w którym możesz zapisywać rzeczy, które wpadną Ci do głowy podczas pisania. Zapisuj tam wszystko to czego nie chcesz zapomnieć, ale wykonanie tego może poczekać do końca pracy albo przerwy.
7. Wykorzystaj rytuały albo… zasadę nowości
Mózg lubi nowość, bo nowość pobudza dopaminę.
Czasami wystarczy:
zmienić miejsce pracy,
pójść do kawiarni,
przestawić biurko,
kupić nowy notes,
pisać innym kolorem.
Dla innych lepiej działają stałe rytuały:
konkretna muzyka,
świeczka,
ulubiony kubek,
pisanie o tej samej godzinie.
Warto sprawdzić, co lepiej działa właśnie na Ciebie. Możesz też stosować te techniki zaminennie tworząc sobie rytuał pracy, który od czasu do czasu przerwiesz nowością.
8. Nagradzaj się za postępy
Mózg lubi widzieć, że wysiłek się opłaca.
Dlatego małe nagrody po wykonaniu zadania naprawdę pomagają utrzymać motywację.
Nagrodą może być:
odcinek serialu,
spacer,
kawa,
wolny wieczór,
spotkanie ze znajomymi.
Ważne jest jednak, żeby nagroda pojawiała się po wykonaniu konkretnego zadania, a nie zamiast niego. Wtedy budujemy w naszej głowie proste skojarzenie: „najpierw działanie, potem przyjemność”. To pomaga szczególnie przy długich projektach, w których efekty nie są widoczne od razu.
9. Stwórz sobie konsekwencje za odkładanie pracy
Niektórym pomagają nie tylko nagrody, ale też drobne konsekwencje... czyli mówiąc wprost- kary.
Może to być:
wpłata pieniędzy do skarbonki za każdy opuszczony blok pracy,
oddanie komuś symbolicznej kwoty (np. przelew na fundację),
dodatkowe zadanie,
rozliczanie się z postępów przed znajomym i jakaś forma "ukarania" czyli negatywnych konsekwencji dla Ciebie
Ludzie naturalnie chcą unikać strat, więc taki system potrafi działać zaskakująco skutecznie.
Ważne jednak, żeby nie zamieniać tego w ciągłe poczucie winy i presję. To ma być technika, która pomoże Tobie. Jeżeli masz problem z byciem dla siebie zbyt surowym, to możesz śmiało zrezygnować z tej techniki.
10. Nie pracuj całkowicie sam
Pisanie pracy w samotności bywa bardzo obciążające psychicznie.
Dlatego często pomaga:
wspólna nauka,
biblioteka,
coworking,
sesje online „study with me”,
regularne rozmowy ze znajomymi.
Czasem sama obecność innych ludzi wzmacnia naszą motywację. Inni pracują więc ja też.
Łatwiej utrzymać dyscyplinę, kiedy ktoś pyta o postępy albo wspólnie przechodzi przez podobny etap.
Podsumowanie
Motywacja do pisania pracy dyplomowej najczęściej pojawia się dopiero w trakcie działania.
Dlatego zamiast czekać na idealny moment:
zacznij od małego kroku,
obniż presję,
pracuj regularnie,
zadbaj o odpoczynek,
testuj różne metody.
Nie musisz napisać całej pracy w jeden dzień, a wręcz jest to niemożliwe. Wystarczy, że będziesz regularnie przesuwać się do przodu.
Dasz radę ;)
Powodzenia!
Komentarze